Muslukla İlişkim, İhlas Su Arıtma Cihazı ve Klor Meselesi
Hoş geldiniz! Bombas olarak bu yazımızda “İhlas su arıtma cihazı kloru temizler mi” hakkında kapsamlı bilgiler paylaşıyoruz.
İzmir’de yaşamak biraz böyle bir şey: bir yandan denizin tuzu genzine yapışır, bir yandan da evdeki musluğun “ben sana bir şey anlatıyorum” der gibi hafif kimyasal bir tınısı olur. İnsan başta önemsemez. Sonra bir gün, marketten dönerken arkadaşın “abi musluk suyu içiliyor mu ya?” diye sorar ve hayatın küçük bir köşesi aniden büyür.
Benim hikâyem de tam olarak böyle başladı. Abartmıyorum, bir anda kendimi “İhlas su arıtma cihazı kloru temizler mi?” diye Google’a yazarken buldum. O an sanki hayatta çok daha önemli işlerim yokmuş gibi hissettim ama gerçek şu ki, İzmir sıcağında düşünmek bile terletiyor.
Her Şey Bir Bardak Su ile Başladı
O gün evdeydim. Balkon kapısı açık, dışarıdan hafif bir cıvıltı geliyor. Kafamda klasik düşünceler:
“Bugün ne yesem?”
“Çamaşır yıkasam mı?”
“Hayat neden bu kadar hızlı?”
Derken susadım.
Musluktan su doldurdum, bir yudum aldım ve o meşhur iç ses devreye girdi:
“Bu su… hep böyle miydi?”
İşte o cümleyle birlikte hayatımın %12’si değişti diyebilirim. Abartıyor gibi görünmek istemem ama su içmek bile artık Netflix dizisi gibi analiz ediliyordu zihnimde.
Bir yudum daha aldım. Sonra durdum.
“Bu klor mu… yoksa ben mi paranoyak oldum?”
İzmir’de yaşayıp da musluk suyunu sorgulamayan insan var mı bilmiyorum ama varsa ya çok huzurludur ya da hiç düşünmüyordur. Ben ikinci gruba asla giremiyorum.
Arkadaş Ortamı: Bilim Kurulu Toplantısı Gibi
Akşam arkadaşlarla sahilde oturuyoruz. Klasik İzmir rutini: rüzgâr var, biri gitar çalıyor, biri “abi hava bugün farklı kokuyor” diyor.
Ben konuyu açtım:
— “Arkadaşlar, sizce İhlas su arıtma cihazı kloru temizler mi?”
Bir saniyelik sessizlik oldu. O sessizlik var ya… sanki biri “ben aslında Marslıyım” demişim gibi.
Sonra Efe konuştu:
— “Kardeşim sen geçen hafta da ekmekte gluten var mı diye düşünüyordun zaten…”
Ben:
— “Evet ama bu daha önemli.”
Burada hata yaptım. Çünkü hiçbir şey “ekmekte gluten” tartışmasından daha önemli değildir arkadaş ortamında.
Ama içimdeki merak susmuyordu. Çünkü mesele sadece su değildi. Mesele, suya güvenip güvenememekti. Ve bu, insanın varoluşuna kadar gider.
İhlas Su Arıtma Cihazı ile İlk Tanışma
Ertesi gün annemle konuşuyorum. Konu nasıl oraya geldi bilmiyorum ama bir anda mutfakta su filtresi konuşuyoruz.
Annem:
— “Oğlum boşver, su işte.”
Ben:
— “Anne ama İhlas su arıtma cihazı kloru temizler mi? bunu net bilmemiz lazım.”
Annem bana baktı. O bakış var ya… “ben seni büyüttüm ama bu noktaya geleceğini tahmin etmemiştim” bakışı.
Ama ben ciddiyim.
Çünkü İzmir’de su içmek bazen rulet oynamak gibi hissettiriyor. Bardak var, su var ama içinde ne var tam belli değil gibi.
İlk Kurulum Heyecanı
Bir süre sonra evde bir arıtma cihazı oldu. O an kendimi teknolojiyi keşfetmiş bir kaşif gibi hissettim.
Kurulum anı:
Ben:
— “Abi bunu yanlış takarsak bütün mahalleye rezil oluruz mu?”
Usta:
— “Kardeşim bu su arıtma, roket değil.”
Ama benim için roketti.
Cihaz çalışmaya başladığında çıkan ses bile bana güven verdi. Sanki:
“Merak etme, klorla ben ilgileniyorum.”
O an içimden küçük bir rahatlama geçti. Ama hemen ardından klasik şüphe geldi:
“Ya ilgilenmiyorsa?”
Klor Takıntısının Evrimi
İnsan beyni boş kalınca tehlikeli fikirler üretir. Benimki de üretmeye başladı.
Artık her su içtiğimde analiz yapıyorum:
— “Bu su biraz daha yumuşak mı?”
— “Acaba filtre yeni mi?”
— “Bu tat… klorsuz tat mı?”
Bir gün markette arkadaşım dedi ki:
— “Abi sen suyu şarap tadımcısı gibi içiyorsun.”
Haklı.
Hatta bir ara kendimi şöyle düşünürken yakaladım:
“İhlas su arıtma cihazı kloru temizler mi yoksa ben sadece temizlediğine mi inanmak istiyorum?”
İşte burada iş çığırından çıktı.
Komik Gerçek: Hepimiz Biraz Su Uzmanıyız
İzmir’de herkes su konusunda uzman gibi davranıyor. Bir ortamda su konusu açılınca herkesin bir teorisi var:
— “Bizim binanın suyu iyi değil.”
— “Şebeke suyu eskisi gibi değil.”
— “Abi ben sadece damacana içiyorum.”
Ben artık şunu diyordum:
— “Ben filtreli içiyorum ama filtre de güvenilir mi emin değilim.”
Sessizlik.
Sonra biri:
— “Kardeşim sen neden yaşıyorsun?”
Haklı soru.
Gündelik Hayatta Arıtma Cihazı Draması
Bir gün cihazın filtresi değişecekti. O gün evde küçük bir kriz çıktı.
Ben:
— “Filtre değişmezse ne olur?”
Usta:
— “Tıkanır.”
Ben:
— “Klor geri mi gelir?”
Usta:
— “Klor zaten gidiyor…”
Ben:
— “Emin misin?”
Usta:
— “Abi ben suyla kavga etmiyorum.”
O an anladım ki ben suyla kavga ediyorum.
Ama mizahi tarafı şu: İnsan, hayatında kontrol edemediği şeyleri kontrol etmeye çalışırken su filtresine sarılıyor.
İç Sesin Aşırı Mesaisi
Artık iç sesim mesaiye kalıyordu:
“Bu su gerçekten temiz mi?”
“Cihaz çalışıyor mu?”
“Ya klor hâlâ varsa?”
Bir noktada kendime dedim ki:
“Sen İzmir’de yaşıyorsun, Mars’ta değil.”
Ama iç ses dinlemedi.
Arkadaşların Müdahalesi: Su Komedisi
Bir gün evde arkadaşlar toplandı. Konu yine suya geldi. Ben cihazı göstermek için mutfağa götürdüm.
— “Bakın bu cihaz…”
Efe lafı kesti:
— “Abi biz seni dinlemeye geldik, NASA sunumuna değil.”
Ama ben devam ettim:
— “Bu önemli çünkü İhlas su arıtma cihazı kloru temizler mi sorusunun cevabını burada test ediyoruz.”
Arkadaşlar su içti.
Birisi dedi:
— “Güzelmiş.”
Ben:
— “Klor hissediyor musun?”
— “Hayır.”
Ben:
— “İşte başarı.”
O an küçük bir gurur yaşadım. Sanki bilimsel bir keşif yapmışım gibi.
Abartı mı Gerçek mi?
Zamanla fark ettim ki mesele aslında klor değil. Mesele benim kontrol ihtiyacım.
İnsan bazen suyu bile kontrol etmek istiyor. Çünkü hayatın geri kalanı zaten biraz dağınık.
Ama yine de itiraf edeyim:
İçtiğim suya güvenmek güzel bir şey.
Ve evet, hâlâ zaman zaman düşünüyorum:
“İhlas su arıtma cihazı kloru temizler mi?”
Ama artık bu soru beni korkutmuyor. Daha çok gülümsetiyor.
Son Yudum
Bir akşam balkonda otururken su içtim. İzmir’in rüzgârı hafifti. Sokaktan motor sesi geliyordu.
Bardaktan bir yudum aldım.
İç ses:
“Nasıl?”
Ben:
“Fena değil.”
İç ses:
“Emin misin?”
Ben:
“Artık emin olmaya çalışmıyorum.”
Ve ilk kez suyu düşünmeden içtim.
Klor var mı, yok mu… bilmiyorum.
Ama o an hayat biraz daha hafifti.